Wiersz ostatni
Tyś mnie kochała, ale nie tak,
jak kochać trzeba,
i szliśmy razem, ale nie w takt -
przebacz.
Ja jeszcze długo... Rok albo dwa.
Potem zapomnę.
Teraz, gdy boli, teraz, gdy trwa,
dzwonię podzwonne.
A tobie, miła, na co ten dzwon
brzmiący z oddali?
Miłość niewielka, błahy jej zgon,
i idziesz dalej.
Cóż mam od życia? - troskę i pieśń
(ciebie już nie ma).
Muszę im ufać, muszę je nieść,
pisać poemat.
Cóż mam od życia? - chyba już wiesz,
czujna i płocha? -
tylko ten smutek, tylko ten wiersz,
który mnie kocha.
Zwiń | Ranking: 145 |
Wybierz wiersz:
Mini Ranking:
Zabrze, Drzewo rozpaczające, Nie Wiem, Smuga cienia, Cyganka, Miasto rodzinne, ...
zobacz ranking
Nie Wiem, Wiersz ostatni, ...
zobacz ranking
Do domu, Miasto rodzinne, Zabrze, Drzewo rozpaczające, Wiersz ostatni, Nie Wiem, ...
zobacz ranking
Ostatnio wybrane:
Do domu, Przypływ, Smuga cienia, Nie Wiem, Miasto rodzinne, Wiersz ostatni, I oczy wilgotne,, Zabrze,
Gabriel - zobacz wybrane
Do domu, Nie Wiem, Wiersz ostatni, Drzewo rozpaczające, Smuga cienia, Cyganka, Zabrze,
Romuald - zobacz wybrane
Cyganka, Nie Wiem, Smuga cienia, Do domu, Zabrze,
Zuzia - zobacz wybrane
