header photo

Broniewski Władysław

Wiersze

Miasto rodzinne

Nie uszedłem w życiu pół drogi
a już zewsząd czai się rozpacz...
O dalekim, minionym, drogim
powiedz, serce, albo się rozpłacz,

wskrześ na chwilę tych lat urodę,
kiedy na świat patrzyłem dzieckiem...
Stał nad Wisłą stary dom z ogrodem
na wysokim wzgórzu mazowieckim...

Wy nie wiecie, jak tam biją dzwony,
stare dzwony o cichy zmierzchu,
kiedy słońca język czerwony
liże fale, rude po...

Wybierz wiersz:

Mini Ranking:

Zabrze, Do domu, Przypływ, I oczy wilgotne,, Drzewo rozpaczające, Nie Wiem, Smuga cienia, Miasto rodzinne, Cyganka, Wiersz ostatni, ...
zobacz ranking

Zabrze, Przypływ, Do domu, Nie Wiem, Wiersz ostatni, I oczy wilgotne,, Miasto rodzinne, Drzewo rozpaczające, Smuga cienia, Cyganka, ...
zobacz ranking

Zabrze, Przypływ, Cyganka, Wiersz ostatni, ...
zobacz ranking

Ostatnio wybrane:

Zabrze, Smuga cienia, Do domu, Przypływ, I oczy wilgotne,, Miasto rodzinne, Cyganka, Nie Wiem, Wiersz ostatni,
Tymoteusz - zobacz wybrane

Do domu, Przypływ, Smuga cienia, Nie Wiem, Miasto rodzinne, Wiersz ostatni, I oczy wilgotne,, Zabrze,
Gabriel - zobacz wybrane

Do domu, Nie Wiem, Wiersz ostatni, Drzewo rozpaczające, Smuga cienia, Cyganka, Zabrze,
Romuald - zobacz wybrane